Przed liturgią:
Mszą Wieczerzy Pańskiej rozpoczynamy obrzędy Świętego Triduum Paschalnego 
– jednej liturgii trwającej trzy doby: od dzisiejszego, wielkoczwartkowego wieczoru, do wieczornych Nieszporów Niedzieli Zmartwychwstania.
Te trzy święte dni tworzą jedno misterium przejściach Chrystusa od śmierci do życia, a wraz z nim naszego przejścia od grzechu do łaski.
Wspominając dziś ostatnią wieczerzę, koncentrujemy się na trzech tajemnicach: ustanowieniu Eucharystii, sakramentu kapłaństwa i postawie pokornej służby w miłości.
Przystępujemy do Stołu Pańskiego pełni wdzięczności za Ciało i Krew, pozostawione nam pod postaciami chleba i wina. Prośmy, byśmy upodobniali się do Jezusa, którego przyjmujemy jako pokarm. Otoczmy gorliwą modlitwą kapłanów, prosząc dla nich o wytrwałość w powołaniu i dziękując za każdy sakrament, umocnienie i naukę, które otrzymaliśmy dzięki ich posłudze.
Przed liturgią Słowa:
Opis zawarty w pierwszym czytaniu dzisiejszej liturgii Słowa stanowi dokładną zapowiedź
najistotniejszych wydarzeń naszej wiary. Pascha Izraelitów jest bowiem zapowiedzią Paschy Chrystusa. Ich przejście z niewoli przez pustynię do ziemi obiecanej, która zaczyna się od spożycia baranka realizuje się później w osobie Mesjasza on przychodzi jako Baranek, składa siebie w Ofierze przebłagalnej, oczyszczając i namaszczając nas Swoją Krwią. Od tego momentu każdy, kto Go przyjmuje i wierzy Jego imieniu należy do ludu wybranego – już nie za sprawą pochodzenia, lecz wiary. Jako lud odkupiony, gromadzimy się łamiąc chleb i pijąc napój życia wiecznego, jak opisuje święty Paweł w drugim czytaniu. tak posileni możemy wzrastać służebnej, pełnej pokory miłości, do której w Ewangelii wzywa Chrystus nie tylko Apostołów, ale każdego z nas. Wsłuchujmy się Słowo Boże rozważając niesamowitą drogę naszego Zbawienia
Życzenia od parafian dla Kapłanów
Przed liturgią Słowa:
Opis zawarty w pierwszym czytaniu dzisiejszej liturgii Słowa stanowi dokładną zapowiedźnajistotniejszych wydarzeń naszej wiary. Pascha Izraelitów jest bowiem zapowiedzią Paschy Chrystusa. Ich przejście z niewoli przez pustynię do ziemi obiecanej, która zaczyna się od spożycia baranka realizuje się później w osobie Mesjasza on przychodzi jako Baranek, składa siebie w Ofierze przebłagalnej, oczyszczając i namaszczając nas Swoją Krwią. Od tego momentu każdy, kto Go przyjmuje i wierzy Jego imieniu należy do ludu wybranego – już nie za sprawą pochodzenia, lecz wiary. Jako lud odkupiony, gromadzimy się łamiąc chleb i pijąc napój życia wiecznego, jak opisuje święty Paweł w drugim czytaniu. tak posileni możemy wzrastać służebnej, pełnej pokory miłości, do której w Ewangelii wzywa Chrystus nie tylko Apostołów, ale każdego z nas. Wsłuchujmy się Słowo Boże rozważając niesamowitą drogę naszego Zbawienia
